Zakorkowany SOKiK – ponad 33 tysiące spraw w 2013 roku

W odpowiedzi na pytanie w trybie dostępu do informacji publicznej Sąd Okręgowy w Warszawie przedstawił mi następujące statystyki dotyczące nowych spraw w XVII Wydziale Ochrony Konkurencji i Konsumentów (SOKiK) w 2013 r.

AmC (klauzule) – 33247

AmA (UOKiK) – 128

AmT (UKE) – 77

AmE (URE) – 107

AmK (UTK – kolej) – 17

Amo (inne) – 17

AmZ (zażalenia) – 79

Przypisy w nawiasach oczywiście moje :). W odpowiedzi nie ma wskazanej daty aktualności statystyk, ale mój wniosek jest z 28 września 2013 r., odpowiedź z 10 października 2013 r.

Dowiedziałem się również, że w SOKiK orzeka 19 sędziów, w tym 1 funkcyjny (dopowiadam, że przewodniczący) oraz 7 delegowanych.

Jednym słowem dramat. Obniżenie stawki zastępstwa procesowego (opisywane tutaj) z 360 zł do 60 zł zwiększyło liczbę pozwów, bo mecenasi/stowarzyszenia znajdują sobie wielu mocodawców i składają identyczne powództwa.

Dobrze, że w apelacji zawiązała się koalicja i odrzuca pozwy dotyczące klauzul widniejących już w rejestrze. Ale to może nie wystarczyć, bo jeszcze SN powoła się znów na prawo do sądu (które jest niestety w tym przypadku wybitnie nadużywane).

Według mnie samorządy radców i adwokatów również powinny zabrać się za profesjonalnych pełnomocników, którzy dopuszczają się wiadomych praktyk. Zgodnie z art. 6 ust. 1 Kodeksu Etyki Radcy Prawnego, radca prawny jest obowiązany wykonywać czynności zawodowe „uczciwie” i „rzeczowo”. Moim zdaniem te pojęcia są na tyle pojemne, że uzasadniają wyciągnięcie konsekwencji w przypadkach, w których nieetyczne działania kolegów po fachu są szczególnie rażące (jedna klauzula – dziesiątki powodów). Rzeczowe udzielenie pomocy prawnej powinno polegać na wskazaniu braku konieczności wnoszenia powództwa z uwagi na rozszerzoną prawomocność wpisu do rejestru.

A swoją drogą ciekawostka – zgodnie z § 212 ust. 1 Zarządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 12 grudnia 2003 r. w sprawie organizacji i zakresu działania sekretariatów sądowych oraz innych działów administracji sądowej, sygnatura „AmA” zarezerwowana jest dla „dla spraw z zakresu ochrony konkurencji przedstawionych z odwołaniami od decyzji Prezesa Urzędu Ochrony Konkurencji i Konsumentów”. A jest nadawana również sprawom z odwołania od decyzji w sprawie praktyk naruszających zbiorowe interesy konsumentów, które nie doczekały się swojej sygnaturki, a sprawami z zakresu ochrony konkurencji raczej nie są…

Ten wpis został opublikowany w kategorii niedozwolone postanowienia umowne, postępowanie cywilne. Dodaj zakładkę do bezpośredniego odnośnika.

Skomentuj

Wprowadź swoje dane lub kliknij jedną z tych ikon, aby się zalogować:

Logo WordPress.com

Komentujesz korzystając z konta WordPress.com. Wyloguj / Zmień )

Zdjęcie z Twittera

Komentujesz korzystając z konta Twitter. Wyloguj / Zmień )

Facebook photo

Komentujesz korzystając z konta Facebook. Wyloguj / Zmień )

Google+ photo

Komentujesz korzystając z konta Google+. Wyloguj / Zmień )

Connecting to %s