Znów dostałem list – główne elementy zamieszczone na kopercie poniżej.

Firma Natural Pharmaceuticals Sp. z o.o. zaproponowała mi zamówienie 30-dniowego zapasu OmegaMarine Forte+ za darmo*. Pod gwiazdką kryje się dość dobrze widoczna informacja opłacie 4,95 zł za „pakowanie i przesyłkę”.
Drogi Czytelniku, ten post nie zmieni dużo w Twoim życiu. Choć może wywołać uśmiech. WłoskieConsiglio di Stato zwróciło się do Trybunału Sprawiedliwości UE z następującym pytaniem prejudycjalnym (sprawa C-52/13):
Czy dyrektywę 2006/114/WE należy interpretować w ten sposób, że w odniesieniu do ochrony przedsiębiorców dotyczy ona reklamy będącej jednocześnie reklamą wprowadzającą w błąd i niedozwoloną reklamą porównawczą, czy też dwóch odrębnych niezgodnych z prawem zachowań, mających również samodzielne znaczenie, polegających, odpowiednio, na reklamie wprowadzającej w błąd i niedozwolonej reklamie porównawczej?
Prezes UOKiK w ekspresowym tempie rozprawił się z ITI Neovision i jednostronną zmianą umów z dotychczasowymi abonentami telewizji „n”. Postępowanie wszczęte 2 kwietnia, decyzja z dnia 26 kwietnia! Brawo dla Prezes i jej urzędników za tak szybką reakcję. Przedsiębiorca został ukarany sporą kwotą, jednak niemal 11 milionów kary to w dużej mierze zasługa wydłużonego roku obrotowego ITI Neovision.
Z kronikarskiego obowiązku – z postanowienia Trybunału Sprawiedliwości UE w sprawie C‑343/12 Euronics z 7 marca 2013 r. wynika, że funkcjonujący w prawie krajowym ogólny zakaz oferowania i sprzedaży towarów ze stratą jest sprzeczny z dyrektywą 2005/29 o nieuczciwych praktykach handlowych, o ile służy realizacji celów w zakresie ochrony konsumentów.
Czytaj dalej
Sąd Apelacyjny w Krakowie w wyroku z dnia 24 października 2012 r. (sygn. akt I ACa 831/12) zajął się tematem, który wiele lat temu był przedmiotem rozważań Trybunału Sprawiedliwości Unii Europejskiej w sprawach C-112/99 Toshiba i C‑59/05 Siemens.
Sąd Apelacyjny w Krakowie doszedł do słusznego wniosku że przedstawienie kabli powoda jako „zamienników” kabli pozwanego nie dyskredytowało tych pierwszych, jak również nie wprowadzało potencjalnego odbiorcy (profesjonalisty) w błąd co do istnienia braku różnic w cechach towarów (kable powoda miały lepsze parametry elektryczne i niższe ceny).
Taki wniosek płynie z dwóch bliźniaczych postanowień Sądu Apelacyjnego w Łodzi (I ACa 1031/12 iI ACa1032/12 – oba z 18.01.2013 r., dostępne na portalu orzeczeń MS). Czytaj dalej
Rzecznik Generalny Paolo Mengozzi w opinii z dnia 21 marca 2013 r. w sprawie C‑657/11 Belgian Electronic Sorting Technology uznał, że posłużenie się znakiem towarowym w nazwie domeny i metatagach stanowiących element kodu źródłowego może zostać uznane za reklamę. Z drugiej strony reklamą nie jest samo zarejestrowanie nazwy domeny.
Taki wniosek płynie z uzasadnienia wyroku Sądu Apelacyjnego w Krakowie z dnia 10 października 2012 r., kończącego spór pomiędzy sieciami handlowymi Tesco i Lidl (sygn. akt I ACa 856/12).
Trybunał Sprawiedliwości po raz kolejny zakwestionował krajowy przepis z uwagi na wyczerpujący charakter „czarnej” list praktyk nieuczciwych w każdych okolicznościach (wyrok z dnia 17 stycznia 2013 r. w sprawie C‑206/11 Köck). Tym razem jednak sprawa była trochę bardziej problematyczna, bo przedmiotem oceny było zagadnienie proceduralne.